Bu Bir İtiraf Notudur.

Her zaman olduğumdan bir fazlası olmak istedim. Mesela saat yedide uyanıyorsam altıda uyanıp spor yapmayı, domatesi ve zeytini bol kahvaltılar hazırlamayı istedim

Hiç bir zaman elimdekilerle yetinmedim. Kimisi bunu olumlu bir özellik olarak değerlendirse bile ben he zaman zararını gördüm. Mesela Türk kahvesi; kendine öz fincanı var. Ben onunla yetinmedim, tanıdı çıkartamadım, keyfini sürmedim, süremedim. Gittim ve kendime bir kupa Türk kahvesi yaptım. Mutlu oldum mu? Evet. Uzun süre mutlu oldum ama bitti.

Mesela Gazi'den lisans mezunuyum. Yetinmedim ALES'e girdim. Maalesef sadece seksen alabildim. Yetindim mi? Hayır. Sadece bir üniversite ve bir bölüme başvurdum ama sınavına girmedim. Puanımı yetersiz buldum bir sonraki yıla erteledim.

Bir isim vardı, öğretmenlik yapıyordum. öğrencilerim çok seviyorum sonra bir teklif geldi iki işi birden yapmaya başladım. Şimdi hem öğretmenim hem de asistan. Düzenim gayet iyiydi. Hafta sonları öğretmendim hafta içi asistandım, maalesef yetinemedim. Akşam grubu aldım şimdi bir sınıfım daha var ve onları da çok seviyorum. Ayrıca İnsanlara F klavye öğretmek ve hızlandıkça mutlu olduklarını görmek gerçekten güzel.

Aslında hep mi böyleydim sonradan mı oldu, nasıl oldu bilmiyorum. Bir erkek arkadaşım var. Onu çikolatadan bile çok seviyorum. Ama ananas mı erkek arkadaş mı diye sorsalar bir düşünürüm. İkisi de aynı sanırım. Neyse Ananas güzeldir. Beni çok seviyor bundan eminim. Beni kendimden bile çok düşünüyor. Maddi manevi her zaman yanımda. Bana daha önce yaşamadığım mutlulukları gülmeceli anları yaşatıyor. Birlikte Eskişehir'i bisikletle gezdik. Sırf ben istiyorum diye hayır demedi bisiklet ile kocaman şehri dolaşmaya. Askerde olmasına rağmen bana sürprizler yapabiliyor. Ama olmayınca olmuyor hep bir fazlasını istiyorum. İki günde bir arıyorsa her gün arasın istiyorum. Elimi hiç bırakmasın hep benimle olsun istiyorum.

Annem ben çocukken kızardı bana " Ne doyumsuz insansın sen kime çektin bilmem ki, sevgimi yetiremedim sana, senin eline düşenin vay haline" diye.

Şimdi elime düşene mi yazık? Bana mı yazık?
olumlu yönleri mutlaka vardır bu bir fazlasını istemenin. Ama istemekle olmuyor bazen çünkü ben tembel bir insanım, sonuçta hareket olmayınca istemek tek başına işe yaramıyor.

itiraf ediyorum. Bu halimden bende mutlu değilim. Hem her şeyi erteleme hem de fazlasını isteme huyum var. Sanırım kendime yeni bir ben lazım.

0 yorum :